آصفری با سابقهای ملی به شاهرود آمد، اما کارنامه مدیریتیاش نتوانست انتظار تغییر را برآورده کند.
خبرگزاری تسنیم ـ علیرضا رحیمیان ـ یادداشت| محمدحسن آصفری زمانی سکان فرمانداری ویژه شاهرود را در دست گرفت که این شهرستان بیش از هر چیز به مدیری مطالبهگر، پرانگیزه و میداندار نیاز داشت؛ مدیری که بتواند ظرفیتهای بزرگترین شهرستان استان سمنان را از سطح شعار و جلسه فراتر برده و برای مسائل انباشتهشده آن، راهکار اجرایی پیدا کند.
انتصاب او در شهریورماه ۱۴۰۴، با توجه به سابقه سیاسی و اجراییاش، از همان ابتدا با انتظارات بالایی همراه بود؛ انتظاراتی که در نهایت به نظر میرسد در طول یک سال مسئولیت، به طور کامل محقق نشد.
آصفری چهرهای ناشناخته در مدیریت کشور نبود. سابقه فرمانداری اراک، چند دوره نمایندگی مردم اراک، کمیجان و خنداب در مجلس شورای اسلامی، عضویت در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی و نایبرئیسی کمیسیون امور داخلی کشور و شوراها، بخشی از کارنامه اوست.
او سالها در سطح ملی درباره موضوعات مختلف اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و اجرایی اظهار نظر و مطالبهگری کرده و همین تجربه باعث شد انتظار از حضورش در شاهرود فراتر از یک مدیریت معمول اداری باشد.
در زمان معارفه آصفری نیز تأکید شد که فرمانداری ویژه شاهرود باید از ظرفیت اختیارات خود برای پیگیری مسائل شهرستان استفاده کند. محمدجواد کولیوند، استاندار سمنان، در همان مقطع بر ضرورت استفاده از ظرفیت فرمانداری ویژه و تفویض اختیارات لازم به این شهرستان تأکید داشت.
بنابراین، آصفری با دست خالی وارد شاهرود نشد؛ هم تجربه مدیریتی داشت، هم سابقه حضور در ساختار قانونگذاری کشور و هم پشتوانهای از شناخت سازوکارهای ملی. با این حال، گذر زمان نشان داد که داشتن رزومه ملی لزوماً به معنای موفقیت در مدیریت محلی نیست.
فرمانداری شاهرود مدیری میخواست که بتواند از ظرفیتهای موجود برای حل مسائل قدیمی شهرستان استفاده کند؛ از آب و راه و اشتغال گرفته تا صنعت، معدن، گردشگری، کشاورزی، محیط زیست و توسعه متوازن.
مسئله اصلی در ارزیابی یک فرماندار نیز تعداد جلسات، بازدیدها و نشستها نیست؛ بلکه باید پرسید در پایان دوره مسئولیت، چه گرهی از مشکلات مردم باز شده و چه تغییر ملموسی در وضعیت شهرستان ایجاد شده است.
البته انصاف حکم میکند نقاط مثبت عملکرد آصفری نیز نادیده گرفته نشود. در طول مسئولیت او، بازدیدهای میدانی از بخشها و مناطق مختلف شاهرود، سرکشی به پروژههای عمرانی و اقتصادی، پیگیری مسائل واحدهای صنعتی و برگزاری جلسات با مدیران دستگاههای اجرایی در دستور کار قرار داشت. افتتاح و آغاز عملیات اجرایی دهها طرح در هفته دولت نیز بخشی از فعالیتهای اجرایی این دوره بود و نمیتوان همه این اقدامات را نادیده گرفت.
اما مشکل آنجا بود که بخش مهمی از این اقدامات در سطح فعالیتهای جاری یک فرمانداری باقی ماند و آن «تغییر متمایز» و قابل لمس که از فرمانداری با چنین سابقهای انتظار میرفت، کمتر به چشم آمد. شاهرود به مدیری نیاز دارد که بتواند چند پرونده بزرگ و راهبردی را تا رسیدن به نتیجه نهایی دنبال کند، نه اینکه صرفاً چرخه معمول جلسات، بازدیدها و مکاتبات اداری را مدیریت کند.
یکی دیگر از نقاط قابل تأمل در دوره مدیریت آصفری، نحوه تعامل مجموعه فرمانداری با رسانهها بود. رسانههای شاهرود در بسیاری از مقاطع، مهمترین پل ارتباطی میان مردم و مدیریت شهرستان بودهاند و طبیعی است که انتظار داشته باشند فرمانداری نیز ارتباطی مستمر، حرفهای و دوسویه با جامعه رسانهای داشته باشد.
روز خبرنگار امسال نیز اگرچه با پیام تبریک و بازدید از برخی دفاتر رسانهای همراه شد، اما انتظار جامعه خبری صرفاً یک پیام مناسبتی یا دیدار مقطعی نیست؛ خبرنگاران انتظار دارند مدیران در تمام طول سال پاسخگوی پرسشها و نقدهای آنان باشند.
در هفته دولت نیز نمیتوان با استناد به اطلاعات موجود، از «بایکوت کامل خبری» سخن گفت؛ چرا که نشست خبری و ارائه گزارش عملکرد برگزار شد. اما همین موضوع میتواند از زاویه دیگری محل نقد باشد: ارتباط رسانهای فرمانداری باید به شکلی باشد که خبرنگار احساس نکند تنها در زمان ارائه آمار و افتتاح پروژهها مورد توجه قرار میگیرد.
رسانه زمانی میتواند عملکرد یک مدیر را درست روایت کند که به اطلاعات دسترسی داشته باشد، بتواند سؤال بپرسد و پاسخ روشن دریافت کند.آصفری در سطح ملی سابقهای دارد که نمیتوان آن را کوچک شمرد. او در دوره نمایندگی مجلس، در موضوعاتی مانند اشتغال، صنعت، مسائل اجتماعی و مشکلات حوزه انتخابیه فعال بود و سابقه حضور در کمیسیونهای تخصصی مجلس را در کارنامه داشت.
همین سابقه، اتفاقاً سطح توقع مردم شاهرود از او را بالاتر برد؛ زیرا انتظار میرفت کسی که سالها از تریبون ملی برای طرح مطالبات استفاده کرده، در فرمانداری نیز با همان روحیه مطالبهگری ظاهر شود.
در واقع، شاید بتوان مهمترین ضعف دوره آصفری را نه فقدان فعالیت، بلکه فاصله میان «فعالیت» و «اثرگذاری» دانست. فرماندار میتواند هر روز جلسه داشته باشد، از پروژهها بازدید کند و دهها نامه به دستگاههای مختلف ارسال کند؛ اما اگر در پایان سال، مردم همچنان همان مشکلات گذشته را مطرح کنند، باید پرسید خروجی این حجم از فعالیت چه بوده است.
مدیریت اجرایی زمانی موفق است که مردم نتیجه آن را احساس کنند.از سوی دیگر، استعفای آصفری ــ که خبر ارائه آن به وزارت کشور منتشر شده ــ میتواند فرصتی برای بازنگری جدی در نحوه انتخاب مدیر آینده شاهرود باشد.
البته درباره پذیرش نهایی استعفا و جزئیات آن، باید منتظر اعلام رسمی مراجع ذیصلاح بود و از پیشداوری درباره علت آن پرهیز کرد. آنچه اهمیت دارد، تجربهای است که این دوره مدیریتی برای شهرستان به جا گذاشته است.
اکنون نگاهها بیش از هر زمان دیگری به استانداری سمنان دوخته شده است.
محمدجواد کولیوند در انتخاب مدیر آینده شاهرود باید این واقعیت را در نظر بگیرد که بزرگترین شهرستان استان، نیازمند مدیری با انگیزه واقعی برای خدمت است؛ مدیری که شاهرود را ایستگاهی برای عبور به مسئولیت بعدی نبیند و از همان روز نخست، برنامه مشخصی برای حل مسائل شهرستان داشته باشد.
شاهرود به فرمانداری نیاز دارد که میان مردم و مدیران فاصله ایجاد نکند، رسانهها را مزاحم تلقی نکند، از نقد نترسد و برای پیگیری مطالبات مردم تا رسیدن به نتیجه ایستادگی کند.
مدیری که بداند فرمانداری ویژه صرفاً یک عنوان اداری نیست، بلکه ظرفیتی برای افزایش قدرت تصمیمگیری و پیگیری مسائل شهرستان است.
محمدحسن آصفری با یک کارنامه قابل توجه ملی به شاهرود آمد و همین کارنامه، انتظارها را بالا برد. در دوره مسئولیت او اقداماتی انجام شد که باید منصفانه دیده شود، اما در نهایت، آنچه باید در تراز یک فرمانداری ویژه و در اندازه ظرفیتهای شاهرود رخ میداد، کمتر از انتظار بود.
او شاید در سطح ملی کارنامهای درخشان داشته باشد، اما در شاهرود نتوانست همان درخشش را به یک دستاورد ماندگار مدیریتی تبدیل کند.
اکنون پایان این دوره، بیش از آنکه محل تسویهحساب با یک مدیر باشد، باید نقطه آغاز یک انتخاب دقیقتر باشد.
مردم شاهرود نیازمند مدیری هستند که انگیزه، برنامه، جسارت تصمیمگیری، قدرت مطالبهگری و تحمل نقد را توأمان داشته باشد؛ مدیری که بداند فرمانداری شاهرود نه یک عنوان تشریفاتی و نه یک سکوی سیاسی، بلکه مسئولیتی سنگین در برابر مردمی است که سالهاست منتظرند وعده «تغییر» را در میدان عمل ببینند.
انتهای پیام/۳۶۳/.
- نویسنده: تسنیم
