جایگاه تمدنی و فقهی علامه ملا عبدالله بهابادی یزدی؛ فقیهی که گمنامیاش بهای استقلال رأی او بود، بررسی میشود.
به گزارش خبرگزاری تسنیم از یزد، حجتالاسلام والمسلمین جلال رضویمهر، عضو هیئت رئیسه مجمع نمایندگان حوزه علمیه قم، ضمن تأکید بر ضرورت احیای نام عالمان تراز اول و گمنام جهان اسلام، شخصیت «علامه ملا عبدالله بهابادی یزدی» را چهرهای درخشان در تاریخ فقه شیعه دانست که عمر بابرکت خود را وقف خدمت به جامعه بشری و اعتلای مکتب اهلبیت(ع) کرد.
تبیین جایگاه علمی و پیوند با مکتب نجف
وی با استناد به آیه ۳۹ سوره احزاب، این عالم وارسته را مصداق بارزِ «تبلیغ رسالت الهی بدون هراس از غیر خدا» معرفی کرد. به گفته رضویمهر، علامه ملا عبدالله که از شاگردان ممتاز «محقق کرکی» (محقق ثانی) بود، توانست محصولی عمیق و پربار از حوزه علمیه نجف اشرف باشد. استناد به دیدگاه «آقا بزرگ تهرانی» در کتاب الذریعه، مؤید این نکته است که ملا عبدالله بهابادی نه تنها یک فقیه، بلکه یک نظامساز علمی در قرن دهم هجری بوده است.
شایستگیهای علمی؛ از منطق تا فقه حکومتی
عضو هیئت رئیسه مجمع نمایندگان حوزه علمیه قم، وجوه تمایز این عالم بزرگ را در چهار محور اصلی خلاصه کرد:
۱٫ عمق در علم کلام و اعتقادات: ارائه استدلالهای محکم در دفاع از مبانی اعتقادی تشیع.
۲٫ استحکام در نظام آموزشی: ایشان با اتخاذ یک روش علمی پویا در پرورش شاگردان، توانست بنیه علمی حوزههای علمیه زمان خود را به شدت تقویت کند.
۳٫ اثرگذاری ماندگار: نگارش کتاب «حاشیه بر منطق» که با وجود گذشت قرنها، همچنان در صدر متون آموزشی حوزههای علمیه قرار دارد و نشان از نبوغ او در سادهسازی و در عین حال عمیقسازی مباحث منطقی برای طلاب دارد.
۴٫ پیشگامی در فقه حکومتی: حضور مباحث عمیقِ فقهی و اصولی با رویکرد «فقه حکومتی» در آثار او، گواهی است بر این ادعا که وی تنها به مسائل فردی نپرداخته و دغدغه اداره جامعه اسلامی را داشته است.
چرایی گمنامی و رسالتِ بازخوانی تاریخ
رضویمهر در تبیین ریشههای تاریخیِ مهجور ماندنِ نام این فقیه سترگ گفت: علت اصلی گمنامی فقیهانی همچون ملا عبدالله بهابادی، نه ضعف علمی، بلکه تقابل فکری آنان با حکومتهای طاغوتی زمانه بوده است. نظریات این عالم بزرگ در زمینه حکومت اسلامی، همواره برای حکام جور تهدیدی بزرگ تلقی میشد و همین امر باعث شد تا نام و آثار او در غبار فراموشی تاریخ قرار گیرد.
نقشه راه برای نسل جوان حوزوی
وی با تأکید بر اهمیت برپایی بزرگداشت برای چنین اندیشمندانی، آن را نه یک تشریفات، بلکه یک «ضرورتِ آموزشی و فرهنگی» دانست و افزود: بزرگداشت این عالمان، فرصتی است برای بهروزرسانی اطلاعات علمی و بازنگری در مباحث کهن که میتواند نسل جوان را برای دستیابی به مدارج بالای علمی و زعامت دینی ترغیب کند.
رضویمهر در پایان خاطرنشان کرد: شناخت این اسطورههای علم و تقوا، چراغ راهی برای نسل امروز است تا بدانند اصحاب علمی اهلبیت(ع) با تحمل سختترین فشارها، اعم از تبعید، زندان، شهادت و غربت، چگونه با ایثارگری تمام، علوم آسمانی را نسل به نسل به امانت به دست ما رساندند. زدودن این غبار فراموشی، تابش مجدد نور بر فرهنگ اصیل و نامی تشیع است تا بدانیم این بزرگان لحظهای از رسالت خود غافل نماندند و برای حفظ کیان مکتب، هزینههای سنگینی را به جان خریدند.
انتهای پیام/
- نویسنده: تسنیم
