هپکو را به هر قیمتی واگذار نمی‌کنیم؛دولت برای بازسازی آذرآب چه می‌کند؟

به گزارش خبرگزاری تسنیم از اراک، استان مرکزی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین قطب‌های صنعتی کشور، بخش قابل‌توجهی از صنایع مادر، شرکت‌های بزرگ تولیدی و ظرفیت‌های راهبردی کشور را در خود جای داده است. مجموعه‌هایی که علاوه بر نقش مهم در تولید و اشتغال استان، در تأمین نیازهای اساسی کشور و کاهش وابستگی به واردات نیز سهم قابل‌توجهی دارند.

با این حال، طی سال‌های اخیر بسیاری از صنایع استان با چالش‌هایی همچون کمبود نقدینگی، فرسودگی تجهیزات، مشکلات تأمین مواد اولیه و انرژی، مسائل مربوط به واگذاری برخی شرکت‌های بزرگ و همچنین آسیب‌های ناشی از جنگ مواجه شده‌اند؛ مشکلاتی که در صورت تداوم می‌تواند بر روند تولید و اشتغال در یکی از مهم‌ترین قطب‌های صنعتی کشور اثرگذار باشد.

در همین راستا، خبرنگار خبرگزاری تسنیم در مصاحبه تفصیلی با نادرقلی ابراهیمی، نماینده مردم اراک، خنداب و کمیجان در مجلس درباره مهم‌ترین مسائل و ظرفیت‌های صنعتی استان مرکزی، وضعیت شرکت‌های بزرگی همچون هپکو و آذرآب، ضرورت بازسازی و نوسازی صنایع آسیب‌دیده و همچنین برنامه‌ها و مطالبات موجود از دولت برای حمایت از تولید در استان به گفت‌وگو نشست که مشروح آن در زیر می‌آید:

* دولت برای احیای صنایع آسیب‌دیده استان مرکزی باید جدی‌تر پای کار بیاید

* هپکو بار دیگر نباید قربانی واگذاری‌های بدون اهلیت شود

* ۷۰۰ همت مصوبه برای بازسازی صنایع داریم، اما منابع هنوز به تولید نرسیده است

* هشدار درباره آینده صنایع مرکزی؛ هپکو باید به قطب ماشین‌آلات راه‌سازی و معدنی بازگردد

* از احیای هپکو تا بازسازی آذرآب؛ مطالبه نماینده اراک از دولت برای نجات صنایع مرکزی

* واگذاری هپکو بدون اهلیت و قیمت‌گذاری واقعی را نمی‌پذیریم

*صنایع مرکزی در انتظار حمایت دولت؛ از خسارت جنگ تا چالش نقدینگی و نوسازی

* آذرآب و صنایع آسیب‌دیده؛ چرا دولت برای بازسازی صنایع مرکزی تعلل می‌کند؟

تسنیم: از وقتی که در اختیار خبرگزاری تسنیم قراردادید سپاسگزاریم، برای شروع به این گفتگو از ظرفیت های صنعتی استان آغاز کنیم؛ استان مرکزی یک استان صنعتی و استراتژیک کشور است. به نظر شما دولت باید چه حمایت‌ها و برنامه‌هایی برای حمایت از تولید در این استان داشته باشد؟

ابراهیمی: استان مرکزی به دلیل ظرفیت‌های صنعتی، تولیدی و زیرساختی، یکی از استان‌های صنعتی و استراتژیک کشور است و بخش قابل‌توجهی از تولید، اشتغال و صنایع مادر کشور در این استان قرار دارد. بنابراین، حمایت از تولید در استان مرکزی نباید صرفاً به پرداخت تسهیلات محدود شود، بلکه دولت باید یک برنامه جامع برای حفظ، بازسازی، نوسازی و توسعه صنایع این استان داشته باشد.

یکی از مهم‌ترین اقدامات، تأمین سرمایه در گردش و منابع مالی موردنیاز واحدهای تولیدی است. بسیاری از کارخانه‌ها ظرفیت تولید دارند، بازار و نیروی انسانی دارند، اما به دلیل کمبود نقدینگی و مشکلات تأمین مواد اولیه نمی‌توانند با ظرفیت کامل فعالیت کنند. دولت و بانک مرکزی باید منابع مصوب را به‌موقع در اختیار واحدهای تولیدی قرار دهند و فرآیند دریافت تسهیلات را نیز تسهیل کنند.

موضوع مهم دیگر، بازسازی و نوسازی صنایع است. بخشی از صنایع استان قدیمی شده‌اند و برای ادامه رقابت و افزایش بهره‌وری، نیاز به تجهیزات جدید، فناوری روز و به‌روزرسانی خطوط تولید دارند. حمایت دولت باید به‌گونه‌ای باشد که کارخانه‌ها بتوانند ماشین‌آلات و تجهیزات خود را نوسازی کنند و هزینه‌های تولید کاهش پیدا کند.

همچنین در مورد صنایعی که در جریان جنگ آسیب دیده‌اند، دولت باید جبران خسارت را جدی‌تر دنبال کند. صرفاً صدور مصوبه کافی نیست؛ منابع باید واقعاً تخصیص پیدا کند و در اختیار این واحدها قرار بگیرد تا بتوانند بازسازی، نوسازی و به‌روزرسانی شوند و دوباره به ظرفیت کامل تولید برگردند.

از طرف دیگر، استان مرکزی دارای صنایع مادر و راهبردی مانند هپکو و آذرآب است که حفظ و تقویت آنها اهمیت ملی دارد. درباره چنین شرکت‌هایی دولت نباید صرفاً با نگاه مالکیتی و واگذاری تصمیم بگیرد، بلکه باید ببیند این مجموعه چه نقشی در زنجیره تولید کشور، اشتغال، تأمین تجهیزات و جلوگیری از واردات دارد. واگذاری نیز اگر قرار است انجام شود، باید با اهلیت، قیمت‌گذاری واقعی و تضمین استمرار تولید و اشتغال صورت گیرد.

حمایت از تولید همچنین باید شامل تأمین انرژی پایدار، مواد اولیه، تسهیل صادرات، کاهش بروکراسی اداری و حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان و فناوری‌های جدید باشد. اگر کارخانه‌ای به دلیل قطعی برق، کمبود گاز، مشکل مواد اولیه یا فرآیندهای طولانی اداری نتواند تولید کند، پرداخت تسهیلات به‌تنهایی مشکل آن را حل نمی‌کند.

در کنار این موارد، باید زنجیره ارزش صنایع استان نیز تکمیل شود. استان مرکزی نباید صرفاً تولیدکننده مواد اولیه یا محصولات نیمه‌خام باشد. باید تلاش کنیم محصولات با ارزش افزوده بالاتر تولید شوند و از ظرفیت‌های صنعتی، مهندسی و دانش‌بنیان استان برای توسعه فناوری، افزایش کیفیت، برند‌سازی و صادرات استفاده شود.

در مجموع، انتظار ما از دولت این است که استان مرکزی را به‌عنوان یک قطب صنعتی و راهبردی کشور ببیند و برای آن برنامه مشخص داشته باشد؛ برنامه‌ای که در آن تأمین مالی، بازسازی و نوسازی، جبران خسارت صنایع آسیب‌دیده، تأمین انرژی و مواد اولیه، توسعه صادرات، حمایت از فناوری و حفظ صنایع مادر در کنار هم دیده شود. اگر این حمایت‌ها به‌صورت واقعی و عملی انجام شود، استان مرکزی می‌تواند علاوه بر حفظ اشتغال موجود، ظرفیت تولید و اشتغال جدید ایجاد کند و نقش مؤثرتری در رشد اقتصادی کشور داشته باشد.

تسنیم: این روزها درخصوص هپکوی اراک نسبت به این شرکت احیا شده وجود دارد، بفرمایید هپکو در چه حوزه‌هایی می‌تواند ظرفیت تولید خود را توسعه دهد؟ و چه اقداماتی در این حوزه شده است؟

ابراهیمی: هپکو در حوزه دکل‌های نفتی نیز ورود پیدا کرده و این محصولات در یک وندورلیست قرار گرفته‌اند. چند هفته است که پیگیری می‌شود تا ساخت دکل‌های نفتی و حفاری به هپکو واگذار شود. اخیراً اتفاق دیگری نیز افتاده و هپکو به سمت ساخت لوله‌های نفتی و شیرآلات نفتی نیز ورود پیدا کرده است.

این موضوع نشان‌دهنده نوعی تنوع‌بخشی به تولیدات است که می‌تواند به استفاده حداکثری از ظرفیت‌های هپکو کمک کند. البته مهم‌ترین حوزه فعالیت هپکو همچنان ماشین‌آلات راه‌سازی و معدنی است؛ از جمله لودر، بولدوزر، گریدر، بیل مکانیکی و سایر ماشین‌آلات مشابه.

بنابراین، باید از ظرفیت‌های موجود هپکو در حوزه‌های مختلف استفاده کرد تا این شرکت بتواند علاوه بر تولید ماشین‌آلات اصلی خود، در حوزه تجهیزات و صنایع مرتبط نیز فعال شود و سهم بیشتری از نیازهای کشور را از طریق تولید داخلی تأمین کند.

به وزیر اعلام شد که اجازه هپکو به هرقیمتی را نمی‌دهیم

تسنیم: وضعیت تولید هپکو در سال‌های اخیر چگونه بوده و چه مشکلاتی در زمینه ساخت داخل وجود دارد؟

ابراهیمی: اقدامی که شهید رئیسی، چه در زمان مسئولیت خود در قوه قضاییه و چه در جایگاه ریاست‌جمهوری، برای هپکو انجام داد، این بود که هپکو را دوباره به چرخه تولید برگرداند و این شرکت مجدداً وارد خط تولید شد.

با این حال، در شرایط فعلی و طی دو سه سال گذشته، هپکو از نظر میزان تولیدات متأسفانه دچار افول شده است که بخشی از آن به شرایط ناشی از تحریم‌ها برمی‌گردد.

یکی از مسائل موجود این است که بخشی از تولیدات هپکو به صورت CKD انجام می‌شود؛ یعنی قطعات و مجموعه‌های مورد نیاز وارد کشور می‌شوند و در اینجا مونتاژ و سرهم‌بندی می‌شوند. البته در بعضی قسمت‌ها نیز ساخت داخل انجام شده و برخی قطعات در داخل کشور تولید می‌شوند، اما ساخت داخل هنوز کامل نیست.

بر اساس اعلام خود شرکت، حدود ۳۵ تا ۴۰ درصد از تولیدات دارای ساخت داخل است و بخش باقی‌مانده در قالب CKD وارد کشور می‌شود و در داخل مونتاژ می‌گردد. بنابراین، یکی از مسائل مهم این است که سهم ساخت داخل در هپکو افزایش پیدا کند و به جای وابستگی به واردات قطعات، ظرفیت تولید و طراحی داخلی توسعه پیدا کند.

تسنیم: در دوره خصوصی سازی شاهد آنچه بر سر هپکو رفت بودیم که نتیجه آن نابودی شرکت و اعتراضات پرتعداد کارگری بودیم، اخیرا زمزمه هایی درباره واگذاری دوباره این شرکت شنیده می شود، به نظر شما چرا واگذاری هپکو باید با دقت و بر اساس اهلیت انجام شود و حفظ این شرکت چه اهمیتی برای کشور دارد؟

ابراهیمی: یکی از اشکالات اصلی این است که شرکت‌های تابع سازمان تأمین اجتماعی باید طی یک فرآیند واگذار شوند و هپکو نیز یکی از شرکت‌های تابع این سازمان است. اما سؤال اساسی این است که این شرکت به چه کسی، با چه اهلیتی و با چه قیمتی واگذار می‌شود.

از سال گذشته که متأسفانه زمزمه واگذاری هپکو مطرح شد و از طرف سازمان تأمین اجتماعی نامه‌نگاری و مناقصه واگذاری انجام گرفت، این موضوع پیگیری شد و بلافاصله به وزیر مربوطه تذکر داده شد. حتی با توجه به ادامه موضوع، سؤال نیز مطرح شد که چرا باید اجازه واگذاری هپکو بدون توجه کافی به شرایط آن داده شود.

دلیل اهمیت این موضوع این است که هپکو یکی از فرصت‌های مهم کشور و منطقه است و اشتغال زیادی ایجاد می‌کند. از طرف دیگر، کشور به ماشین‌آلات راه‌سازی و معدنی نیاز جدی دارد. ما یک کشور در حال توسعه هستیم و برای توسعه راه‌ها، عمران، معادن و زیرساخت‌های کشور به ماشین‌آلاتی مانند لودر، بولدوزر، گریدر، بیل مکانیکی و سایر تجهیزات نیاز داریم.

اگر هپکو نتواند این ماشین‌آلات را تولید کند، مجبور خواهیم شد آنها را از خارج وارد کنیم. در این صورت این سؤال مطرح است که با چه ارزی و چگونه باید این حجم از ماشین‌آلات مورد نیاز کشور را وارد کنیم؟ بنابراین، تولید داخلی این تجهیزات هم از نظر اشتغال و هم از نظر جلوگیری از خروج ارز اهمیت بسیار زیادی دارد.

بر همین اساس، جلوی واگذاری هپکو گرفته شد؛ زیرا مسئله فقط واگذاری یک شرکت نیست، بلکه موضوع حفظ ظرفیت تولید، اشتغال، تأمین نیازهای کشور، جلوگیری از وابستگی به واردات و استفاده از ظرفیت‌های داخلی است. بنابراین، اگر قرار است هپکو واگذار شود، باید اهلیت خریدار، قیمت واگذاری و توانایی آن برای حفظ و توسعه تولید به‌طور جدی مورد توجه قرار گیرد تا این شرکت از مسیر اصلی خود که همان تولید و تأمین نیازهای کشور است، خارج نشود.

بخشی از محموله‌های هپکو همچنان در گمرک قرار دارد

تسنیم: برای حل مشکلات هپکو و جلوگیری از واگذاری نادرست این شرکت چه اقداماتی انجام شده و برنامه ادامه مسیر چیست؟

ابراهیمی: اخیراً به‌صورت مشخص، جلساتی با سازمان تأمین اجتماعی و همچنین با رؤسای سابق و جدید این سازمان داشته‌ام. علاوه بر این، با مسئولان و مدیران کارخانه هپکو نیز جلساتی برگزار کردم، از کارخانه بازدید داشتم و در تهران نیز برای پیگیری مسائل این شرکت جلسات مختلفی گذاشته شد. در جریان این پیگیری‌ها، اقداماتی برای کمک به هپکو انجام دادیم؛ از جمله اینکه برای آزاد شدن بخشی از محموله‌های این شرکت که در گمرک مانده بود، هماهنگی‌هایی صورت گرفت تا این محموله‌ها ترخیص شوند و روند فعالیت و تولید کارخانه متوقف نشود.

در حال حاضر بخشی از محموله‌های هپکو همچنان در گمرک قرار دارد و بخشی دیگر نیز مربوط به محموله‌هایی است که برای یکی از کشورهای حاشیه خلیج فارس در نظر گرفته شده و آن موضوع نیز مسائل و داستان خاص خودش را دارد. با این حال، برای محموله‌هایی که در گمرک داخل کشور قرار دارند، هماهنگی‌هایی انجام داده‌ایم تا امکان ترخیص آنها فراهم شود و به این ترتیب، چرخ هپکو بچرخد و خط تولید آن فعال بماند.

در مرحله بعد نیز برای هپکو به دنبال این هستیم که کارها و پروژه‌های جدیدی تعریف و جذب شود تا ظرفیت‌های کارخانه دوباره فعال شود و شرکت بتواند از توانمندی‌های موجود خود استفاده کند. بنابراین، رویکرد ما این است که هپکو را صرفاً یک شرکت برای واگذاری یا فروش نبینیم، بلکه آن را به‌عنوان یک ظرفیت مهم صنعتی و تولیدی کشور حفظ و تقویت کنیم.

بر همین اساس، با این روش و رویکرد، نه اجازه واگذاری هپکو را به هر شکل و به هر فردی خواهیم داد، نه اجازه می‌دهیم درآمد و منافع حاصل از فعالیت آن بدون ضابطه در اختیار افراد قرار گیرد و نه اجازه می‌دهیم این شرکت با هر قیمت و بدون توجه به جایگاه واقعی و ظرفیت‌هایش واگذار شود. موضوع اصلی برای ما حفظ جایگاه هپکو و استفاده درست از ظرفیت‌های آن است.

هپکو باید جایگاه خود را به‌عنوان یک شرکت مادر و مجموعه تخصصی در حوزه تولید ماشین‌آلات راه‌سازی و معدنی حفظ کند. در کنار این حوزه‌های اصلی، همان‌طور که اشاره شد، این شرکت اخیراً در زمینه تولید شیرآلات نفتی، تجهیزات و محصولات مرتبط با حفاری‌های نفتی و دکل‌های حفاری نیز وارد شده است. بنابراین ظرفیت هپکو بسیار بیشتر از آن چیزی است که صرفاً به تولید چند نوع ماشین‌آلات محدود شود.

اگر بتوانیم این ظرفیت‌ها را به‌درستی فعال کنیم، هپکو می‌تواند فرصت‌های بیشتری برای اشتغال، تولید و درآمدزایی ایجاد کند. به همین دلیل، تصمیم‌گیری درباره آینده این شرکت باید با هماهنگی کامل و با نظر مجموعه‌های تخصصی، کارشناسان و نمایندگان مربوطه انجام شود تا تصمیمی گرفته نشود که در آینده به تولید، اشتغال و منافع کشور آسیب بزند.

من این موضوع را به آقای میدری، وزیر تعاون نیز صراحتاً اعلام کرده‌ام که اگر این بحث دوباره مطرح شود و مجدداً موضوع واگذاری هپکو را پیگیری کنند، قطعا در صحن مجلس حضور پیدا می‌کنم و این موضوع را به‌صورت جدی دنبال خواهم کرد. چراکه از پاسخ ایشان به سؤال قبلی خودم درباره هپکو رضایت نداشتم و هنوز پاسخ قانع‌کننده‌ای به سؤال من داده نشده است.

بنابراین، اگر این موضوع دوباره در دستور کار قرار بگیرد، در صحن مجلس حضور پیدا خواهم کرد و آن را پیگیری می‌کنم و در صورت ادامه این وضعیت، آقای میدری، وزیر تعاون باید پاسخگو باشد و حتی ممکن است مجدداً موضوع کارت زرد مطرح شود. ایشان در حال حاضر نیز دو کارت زرد دارد و این مسئله نشان می‌دهد که موضوع هپکو و نحوه مدیریت و تصمیم‌گیری درباره آینده آن، از نظر ما موضوعی جدی و قابل پیگیری است.

باید برای احیای آذراب، منابع مالی و حمایت‌های لازم تأمین شود

تسنیم: شرکت آذرآب یکی از صنایع مادرتخصصی استان مرکزی و کشور است که در دوره جنگ تحمیلی سوم مورد تهاجم دشمن صهیونی- آمریکایی قرار گرفت، بفرمایید برای حل مشکلات شرکت آذرآب و بازگرداندن آن به چرخه تولید چه اقداماتی در حال انجام است؟

ابراهیمی: در مورد شرکت آذرآب نیز یکی از مشکلات اساسی، آسیب‌هایی است که در سال‌های اخیر به این مجموعه وارد شده است. در واقع، مجموعه صنایع کشور، از جمله صنایع استان مرکزی، در این شرایط با مشکلات و آسیب‌های جدی مواجه شدند. در همین راستا، دولت یک بسته حمایتی و ابلاغیه‌ای برای حمایت از این صنایع در نظر گرفت تا این مجموعه‌ها بتوانند دوباره به چرخه تولید بازگردند و ظرفیت‌های صنعتی آنها مجدداً فعال شود.

یکی از موضوعات مهم درباره آذرآب، جایگاه راهبردی و اهمیت تولیدات این شرکت است. به همین دلیل، قرار است بخشی از ظرفیت‌های تولیدی و فعالیت‌های این مجموعه در چند نقطه توسعه و توزیع شود و فعالیت آن صرفاً محدود به کارخانه در اراک نباشد. به‌عنوان مثال، می‌توان بخشی از ظرفیت تولید یا بازسازی و توسعه فعالیت‌های این مجموعه را به شهرستان‌های مختلف استان منتقل کرد تا علاوه بر فعال شدن ظرفیت‌های آذرآب، زمینه اشتغال و تولید در نقاط مختلف استان نیز فراهم شود.

از طرف دیگر، با توجه به اینکه شرکت آذرآب واگذار شده و موضوعات مربوط به مالکیت و سهام آن مطرح است، مجموعه‌هایی مانند سازمان انرژی اتمی نیز در جریان این موضوع هستند. در حال پیگیری هستیم تا از ظرفیت‌ها و منابع موجود استفاده شود و برای احیای این صنعت، منابع مالی و حمایت‌های لازم تأمین شود.

در این زمینه، پیگیری‌هایی از بانک‌های مختلف و از مسیرهای گوناگون در حال انجام است تا بتوان منابع موردنیاز برای بازسازی و نوسازی صنعت آذرآب را تأمین کرد. همچنین موضوع استفاده از ظرفیت‌های مالی و تسهیلاتی نیز دنبال می‌شود تا بخشی از بازسازی و توسعه فعالیت‌های این شرکت انجام گیرد و حتی در صورت امکان، بخشی از فعالیت‌ها و ظرفیت‌های تولیدی آن در شهرستان‌های مختلف مستقر شود.

اهمیت آذرآب از این جهت است که کشور در حوزه تولید بویلرها و تجهیزات صنعتی به ظرفیت این کارخانه نیاز جدی دارد. در بسیاری از پروژه‌های صنعتی، نیروگاهی و زیرساختی، وجود چنین مجموعه‌ای یک ظرفیت مهم برای کشور محسوب می‌شود. علاوه بر تولید بویلر، در برخی حوزه‌های صنعتی که می‌توان آنها را در داخل کشور و با اتکا به توان شرکت‌های سازنده داخلی تولید کرد، آذرآب می‌تواند نقش مهمی داشته باشد و از وابستگی به واردات جلوگیری کند.

بنابراین، هدف ما این است که آذرآب دوباره به چرخه واقعی تولید بازگردد، ظرفیت‌های آن احیا شود، بازسازی و نوسازی صنعت آن انجام گیرد و در کنار حفظ جایگاه این مجموعه در اراک، از ظرفیت شهرستان‌های دیگر نیز برای توسعه فعالیت‌های آن استفاده شود.

در حال حاضر این موضوع در حال پیگیری است و پیش‌بینی‌هایی نیز برای تأمین منابع، بازسازی و فعال شدن مجدد ظرفیت‌های تولیدی آذرآب انجام شده است. تلاش ما این است که این اتفاق به‌صورت عملی محقق شود تا یکی از ظرفیت‌های مهم صنعتی استان مرکزی و کشور دوباره فعال شود و بتواند در حوزه‌هایی مانند تولید بویلر و تجهیزات موردنیاز صنایع، نقش مؤثر خود را ایفا کند.

هنوز همت و عزم کامل و جدی برای بازسازی صنایع آسیب‌دیده وجود ندارد

تسنیم: یکی از دغدغه دلسوزان تلاش برای تسریع در بازسازی و جبران خسارت صنایع آسیب دیده جنگ تحمیلی سوم است بفرمایید آیا اقدامات دولت و وزارت صمت برای بازسازی و جبران خسارات صنایع آسیب‌دیده از جنگ کافی بوده است؟

ابراهیمی: با صراحت باید عرض کنم که متأسفانه وزارت صنعت، معدن و تجارت، دولت و مجموعه استان هنوز همت و عزم کامل و جدی برای بازسازی صنایع آسیب‌دیده از جنگ را نداشته‌اند و این موضوع واقعاً جای تأسف دارد.

ما در این زمینه حدود ۷۰۰ همت مصوبه داریم که باید منابع آن از طریق بانک مرکزی و نظام بانکی در اختیار صنایع آسیب‌دیده قرار می‌گرفت. فلسفه این مصوبات این بود که منابع مالی لازم به این صنایع برسد تا بتوانند خساراتی را که به آنها وارد شده جبران کنند، تجهیزات و زیرساخت‌های آسیب‌دیده را بازسازی و نوسازی کنند و دوباره به چرخه کامل تولید بازگردند.

اگر این منابع در اختیار صنایع قرار می‌گرفت، می‌توانستیم شاهد فعال شدن دوباره خطوط تولید و به حرکت درآمدن چرخ بسیاری از کارخانه‌هایی باشیم که در جریان جنگ آسیب دیده‌اند. نکته مهم این است که حتی خود این صنایع نیز آمادگی دارند در این شرایط و با استفاده از تسهیلات و منابع بانکی، برای بازسازی و نوسازی اقدام کنند؛ یعنی مسئله فقط نبودن آمادگی در خود واحدهای صنعتی نیست، بلکه مشکل اصلی در فراهم نشدن سازوکار و تسهیل‌گری لازم برای تأمین منابع و اجرای مصوبات است.

متأسفانه تا امروز، آن تسهیل‌گری و حمایت عملی که باید برای جبران خسارات ناشی از صدمات و حملات دشمن آمریکایی ـ صهیونیستی انجام می‌شد، به‌طور کامل صورت نگرفته است. صنایع ما برای ادامه فعالیت، نیازمند بازسازی، نوسازی، به‌روزرسانی تجهیزات و جبران خسارت‌های واردشده هستند و بدون تأمین منابع مالی و حمایت مؤثر، نمی‌توان انتظار داشت این مجموعه‌ها با همان ظرفیت قبلی به تولید بازگردند.

بنابراین، انتظار ما این است که دولت، وزارت صمت، بانک مرکزی، نظام بانکی و مجموعه مدیریت استان، مصوبات موجود را از مرحله ابلاغ و تصمیم‌گیری به مرحله اجرا برسانند و منابع پیش‌بینی‌شده، به‌ویژه این ۷۰۰ همت مصوب، واقعاً در اختیار صنایع آسیب‌دیده قرار گیرد. این کار باید با سرعت انجام شود تا واحدهای صنعتی بتوانند خودشان نیز با استفاده از این منابع و تسهیلات، بازسازی و نوسازی را انجام دهند و چرخ کارخانه‌ها و تولید کشور دوباره به حرکت دربیاید.

تسنیم: برای حل مشکلات صنایع استان مرکزی و بازگرداندن واحدهای مشکل دار یا آسیب‌دیده و کم‌فعالیت به چرخه تولید، چه اقداماتی باید در اولویت قرار گیرد؟

ابراهیمی: برای حل مشکلات صنایع استان مرکزی باید یک برنامه جامع و عملیاتی از سوی دولت، وزارت صمت، بانک مرکزی و مجموعه استان دنبال شود. مهم‌ترین موضوع، تأمین نقدینگی و منابع مالی مورد نیاز واحدهای صنعتی است؛ بسیاری از کارخانه‌های استان ظرفیت تولید، بازار و نیروی انسانی دارند، اما به دلیل کمبود نقدینگی، تأمین نشدن مواد اولیه و مشکلات مالی نمی‌توانند با ظرفیت کامل فعالیت کنند.

در کنار تأمین منابع، بازسازی و نوسازی صنایع نیز باید جدی گرفته شود. بخشی از تجهیزات و خطوط تولید صنایع استان فرسوده شده و نیاز به به‌روزرسانی دارد تا هم بهره‌وری افزایش پیدا کند و هم هزینه تولید کاهش یابد. صنایع آسیب‌دیده از جنگ نیز باید به‌صورت واقعی مورد حمایت قرار بگیرند و مصوباتی که برای جبران خسارت و بازسازی آنها در نظر گرفته شده، به مرحله اجرا و تخصیص منابع برسد.

موضوع مهم دیگر، حفظ و تقویت صنایع مادر و استراتژیک استان مانند هپکو و آذرآب است. این شرکت‌ها فقط یک کارخانه یا یک بنگاه اقتصادی نیستند، بلکه در زنجیره تولید کشور، اشتغال، تأمین تجهیزات و کاهش وابستگی به واردات نقش دارند. بنابراین اگر قرار است واگذاری‌ای انجام شود، باید با رعایت اهلیت، قیمت‌گذاری منطقی و تضمین استمرار و توسعه تولید باشد.

از سوی دیگر، باید موانع مربوط به انرژی، مواد اولیه، صادرات و بروکراسی اداری نیز برطرف شود و ظرفیت شرکت‌های دانش‌بنیان و فناوری‌های جدید برای نوسازی صنایع مورد استفاده قرار گیرد. در نهایت، استان مرکزی نیازمند یک نگاه ویژه و یک برنامه مشخص صنعتی است تا علاوه بر حفظ ظرفیت‌های موجود، زنجیره‌های تولید تکمیل و ارزش افزوده بیشتری در داخل استان ایجاد شود. هدف باید این باشد که صنایع استان نه‌تنها از مشکلات فعلی عبور کنند، بلکه بتوانند با ظرفیت بالاتر به تولید، اشتغال و توسعه اقتصادی کشور کمک کنند.

بسیاری از واحدهای تولیدی با ظرفیت بسیار پایین‌تر از ظرفیت اسمی خود فعالیت می‌کنند

تسنیم: یکی از چالش‌های مهم صنایع استان مرکزی، پایین بودن میزان تولید نسبت به ظرفیت اسمی واحدهای صنعتی است؛ به‌گونه‌ای که بسیاری از واحدها با بخش محدودی از ظرفیت واقعی خود فعالیت می‌کنند. دلیل این فاصله چیست و برای افزایش ظرفیت تولید صنایع چه اقداماتی باید انجام شود؟

ابراهیمی: یکی از مشکلات جدی صنایع استان مرکزی همین موضوع است که برخی از واحدهای تولیدی با ظرفیت بسیار پایین‌تر از ظرفیت اسمی خود فعالیت می‌کنند. یعنی کارخانه‌ای که امکان تولید با ظرفیت مشخصی را دارد، به دلایل مختلف ممکن است تنها بخشی از این ظرفیت را به کار بگیرد. این مسئله هم باعث افزایش هزینه‌های تولید می‌شود و هم موجب می‌شود از ظرفیت اشتغال، تجهیزات و سرمایه‌گذاری انجام‌شده به‌طور کامل استفاده نشود.

برای رفع این مشکل باید ابتدا موانع پیش روی تولید هر واحد به‌صورت دقیق شناسایی شود. در برخی واحدها مشکل اصلی کمبود نقدینگی و سرمایه در گردش است، در برخی دیگر تأمین مواد اولیه، انرژی، فرسودگی تجهیزات، بازار فروش یا مشکلات مدیریتی و بانکی مانع افزایش تولید شده است. بنابراین نمی‌توان برای همه صنایع یک نسخه واحد تجویز کرد.

دولت باید در کنار تأمین منابع مالی و سرمایه در گردش، زمینه تأمین پایدار انرژی و مواد اولیه، نوسازی خطوط تولید، تسهیل صادرات و رفع موانع اداری را فراهم کند. همچنین باید از ظرفیت‌های موجود در داخل استان استفاده بیشتری شود تا واحدهایی که زیر ظرفیت فعالیت می‌کنند بتوانند به ظرفیت واقعی خود نزدیک شوند. افزایش بهره‌وری و فعال شدن ظرفیت‌های خالی صنایع، در شرایط فعلی می‌تواند بدون نیاز به ایجاد کارخانه‌های جدید، میزان تولید، اشتغال و ارزش افزوده استان را به شکل قابل‌توجهی افزایش دهد.

گفت‌و‌گو از: مبین جلیلی

انتهای پیام/۷۱۱/